Brodę mam gęstą,
oczy przesłonięte powieką,
jak u tych co znają cenę
Rzeczy widzialnych.
Milczę jak przystoi Mężowi,
który wie, że ludzkie serce
Więcej pomieści niż mowa.
Rodzinny kraj, dom i urząd publiczny rzuciłem
Nie żebym szukał zysku albo przygód.
Nie jestem cudzoziemcem na okrętach.
Twarz pospolita, poborcy podatków, kupca, żołnierza, nie różni mnie w tłumie.
Ani się wzbraniam oddać cześć należną miejscowym bóstwom.
I jem to co inni.
Tyle wystarczy powiedzieć o sobie.
Czesław Miłosz
![](https://i1.wp.com/jacektaran.com/blog/wp-content/uploads/2020/05/okladka_Biala_Jaskolka_blog.jpg?resize=212%2C300)
Biała Jaskółka to opowieść o czternastoletniej Julii Marzec, wychowance sierocińca, na którą niespodziewanie spada zadanie na pozór przerastające jej siły i zdolności. Dziewczynka podejmuje się jego wykonania, przeczuwając, że dzięki temu uda się jej odkryć własną tożsamość, poznać swoje pochodzenie i przeznaczenie. Warstwa fabularna to jednak tylko pretekst do ukazania problemów tkwiących o wiele głębiej
dzieci chłoną wiedzę 🙂
Piękne światło
fajny blog. Uwielbiam czarno-białe zdjęcia (chociaż w kolorze też mają swój urok). Ja pstrykam też, ale dla siebie, amator pełną gębą. Ale jak wchodzę na takie blogi jak Twój to mnie coś bierze! ja też tak chcę! tak pięknie! z duszą! i w ogóle!
pozdrawiam i nieskromnie zapraszam do siebie 🙂